Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

ΑΟΝΑ ΗΡΟΔΟΤΟΣ-ΑΟ ΣΠΟΡΤΙΓΚ 41-81


Διαιτητές : Χαϊνά Χουγιάζος
Δεκάλεπτα: 12-18, 16-43, 23-68 , 41-81
ΗΡΟΔΟΤΟΣ (Καρλάφτης): Βαρεντίνη 2, Νυσταζάκη 12(2) , Σοπίκου 2, Κοιλάδη 4, Δανδουλάκη Α. 2 Δανδουλάκη Μ. 11(1) , Γιαλαμά 3(1) , Καλαϊτζάκη Νίχλου 5(1) , Φωτιάδη 15(1)
ΣΠΟΡΤΙΓΚ (Νανάκος): Παυλοπούλου , Ναβροζίδου 15 Κατσιμπίρη Σ. 5(1) Βαφειάδου 12(1) Αστραντίνη 5(1) Κατσιμπίρη Ν. Βάσιου 2, Βούλγαρη 18(3) , Γιαννακάκου 2, Κοτσαύτη 22 

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2015

Στα play off της Α ΕΣΚΑΣΕ ο Άρης


πηγή aristhivas.blogspot.gr


Το ερχόμενο Σάββατο 21/3/2015, οι άνδρες του “Άρη” Θήβας, έχοντας εξασφαλίσει την τέταρτη θέση στη βαθμολογία και μαζί τη συμμετοχή τους στα “πλέι-οφ”, υποδέχονται στις 18.00 μμ., την “Αναγέννηση” Μαλεσίνας για τον τελευταίο αγώνα της κανονικής περιόδου και καλούν όλους τους φίλους τους, να τους συμπαρασταθούν και να γιορτάσουν όλοι μαζί μία ακόμη νίκη, στη φετινή, επιτυχημένη αγωνιστική περίοδο.

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

VIDEO ΑΟ ΣΠΟΡΤΙΓΚ-ΑΟ ΔΑΦΝΗ ΑΓ.ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ



Βράβευση Κλιγκοπούλου στο 16ο Final Four του Κυπέλλου Γυναικών



 Η Κλιγκοπούλου μίλησε στην ιστοσελίδα της ΕΟΚ για τις μεγάλες στιγμές που έζησε ως αθλήτρια, συμβουλεύει τα νέα κορίτσια, ενώ μιλάει και για τον αυριανό τελικό.
Τι είναι αυτό που σου έχει μείνει χαραγμένο στη μνήμη σου από την πολυετή καριέρα σου;
«Αναμφισβήτητα αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι η συμμετοχή στην Ολυμπιάδα του 2004 με την εθνική ομάδα. Ήταν μια τρομερή εμπειρία, τόσο για μένα όσο και για τις συμπαίκτριές μου που αγωνιζόμαστε στην Αθήνα σε μια τέτοια διοργάνωση. Ήταν κάτι που το περιμέναμε χρόνια και θα μου μείνει αξέχαστο. Φυσικά δεν θέλω να παραλείψω και τις τρεις συμμετοχές σε FinalFourευρωπαϊκών Κυπέλλων. Δύο με τον Σπόρτιγκ στην Ευρωλίγκα και μία με τον ΔΑΣΑΛ στο Κύπελλο Ρονκέτι». 
Είσαι η  πρώτη αθλήτρια σε συμμετοχές στην εθνική γυναικών. Τι σημαίνει για σένα αυτή η ομάδα;
«Πάντα είναι μεγάλη τιμή να παίζεις για την εθνική ομάδα και να εκπροσωπείς τη χώρα σου. Πόσω μάλλον να είσαι και αρχηγός. Με την εθνική ομάδα έζησα εξαιρετικές στιγμές που θα τις θυμάμαι για πάντα. Αποτελεί ένα μεγάλο και ξεχωριστό, θα έλεγα, κεφάλαιο στην καριέρα μου και ήταν χαρά μου να υπηρετώ το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα».
Τι έχεις να συμβουλεύσεις  τα νέα κορίτσια που θέλουν να ασχοληθούν με το μπάσκετ;
«Χρειάζεται πολλή δουλειά και προσπάθεια. Δεν αρκούν μόνο οι δύο ώρες προπόνησης στο παρκέ ακόμη και αν είναι κάποια μεγάλο ταλέντο. Μια καλή παίκτρια μπάσκετ θα πρέπει ταυτόχρονα να είναι και εξαιρετική αθλήτρια. Μόνο έτσι θα μπορέσει κάποια να φτάσει σε υψηλό επίπεδο και να κάνει το κάτι παραπάνω στην καριέρα της».
Πως βλέπεις το φετινό Final Four του Κυπέλου Γυναικών;
«Είναι μια ωραία διοργάνωση και στους ημιτελικούς είδαμε καλό μπάσκετ. Θεωρώ ότι είναι θετικό που οι αγώνες φέτος γίνονται στην Αθήνα και θα μπορέσει αρκετός κόσμος να τους παρακολουθήσει. Το κλειστό της Γλυφάδας, άλλωστε, έχει μεγάλη χωρητικότητα. Όσον αφορά στον τελικό, αν δει κανείς την εικόνα των δύο ομάδων φέτος φαβορί είναι το Ελληνικό. Όταν όμως ξεκινήσει ο αγώνας όλα αυτά ξεχνιούνται. Η Αναγέννηση Νέου Ρυσίου έχει δείξει ένα καλό αγωνιστικό πρόσωπο και είναι ικανή για την έκπληξη. Πιστεύω ότι θα δούμε έναν ωραίο τελικό». 
Τελευταία τροποποίηση στιςΣάββατο, 14 Μάρτιος 2015 18:13

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

Φιέστα ανόδου θέλει ο Κρόνος με Σπόρτιγκ


Το πρώτο εισιτήριο της Β' Εθνικής θέλει να εξασφαλίσει το συντομότερο ο πρωτοπόρος Κρόνος Αγ. Δημητρίου ενώ οι Πατησιώτες παλεύουν για τη δεύτερη προνομιούχο θέση. Με εξαιρετικό ενδιαφέρον αναμένεται η συνάντηση των δύο υποψηφίων της Β' Εθνικής. 

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015

Άνοδος Κορασίδων στην Ά Κατηγορία


πηγή sportingbc.gr

Την άνοδο στην Ά Κατηγορία Κορασίδων πέτυχε η ομάδα μας κερδίζοντας στην τελευταία αγωνιστική την ομάδα του Κορωπίου με σκόρ 37-33 και έπεστρεψε στην μεγάλη κατηγορία μέσα σε έξαλλους πανηγυρισμούς από τους γονείς και τους φιλάθλους του Συλλόγου μας.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Α.Ο Σπόρτιγκ συγχαίρει όλες τις αθλήτριες και τον προπονητή της ομάδας μας κύριο Καρατζογλίδη για την κατάκτηση της τρίτης προνομιούχου θέσης και εύχεται ανάλογες επιτυχίες και στο μέλλον.

Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2015

VIDEO Ήττα με buzzer beater για Παπάνογλου




Άρης Θήβας-Έσπερος Λαμίας 61-64 από LAMIASTARGR

Ο Θανάσης Ασπρούλιας για το reunion


πηγή sdna.gr


Οι άδειες εξέδρες του κλειστού στα Πατήσια, δεν πάγωναν τις καρδιές, αντιθέτως τις ζέσταιναν... Οπως είχαν δει αυτά τα 16χρονα παιδιά, τις κερκίδες στην... μητρόπολη του αθηναϊκού μπάσκετ, δεν τις είχε ξαναδεί κανείς. Και μόνο που (σχεδόν) όλοι ήταν εκεί, αρκούσε!


Έστω και μπροστά σε άδειες εξέδρες. Δεν είχε καμία σημασία, εφόσον ήταν όλοι εκεί. Σαράντα χρόνια μετά! Η παρέα ενώθηκε και πάλι. Τα δώδεκα παλικάρια μαζί με τους δύο προπονητές τους (δασκάλους, παιδαγωγούς, καθηγητές, «πατέρες», διαλέξτε όποιο θέλετε, μέσα θα είστε), σαράντα χρόνια μετά, έσμιξαν ξανά...

«Είμαι συγκινημένος γιατί κάποια από αυτά τα παιδιά, δεν τα είχα δει σαράντα ολόκληρα χρόνια» ο Στέλιος Πλωμαρίτης, εις εκ των 12 «εξερευνητών» που, μετά τη μεγάλη ΑΕΚ του ΄68, έβαλε πιστοποιητικό ποιότητας στην έρευνα που κατέγραψε το μπασκετικό dna του Ελληνα. 


«Τώρα που το λές, όχι, δεν είχαμε βάλει αυτό το θέμα στις συζητήσεις μας, ίσως κι επειδή το θεωρήσαμε φυσιολογικό να συμβεί, αλλά πραγματικά, δεν το αναλύσαμε ποτέ» απάντησε ο Μέμος Ιωάννου σε ένα ερώτημα που μάλλον δεν του είχε απευθυνθεί ποτέ ξανά... «Μέμο, έχετε συνειδητοποιήσει ότι από την ομάδα του 1975, τρία παιδιά, ήσασταν μέλη της μεγάλης Εθνικής Αντρών του '87 που έβγαλε τους Ελληνες στους δρόμους;». Το καλοκαίρι του 1975, ο Παναγιώτης Γιαννάκης (άνευ επιπλέον σχολίων),  ο Μέμος Ιωάννου, η ήρεμη μα αντρίκεια δύναμη πίσω από το κορυφαίο δίδυμο των γκαρντ του Κώστα Πολίτη το '87, του Γκάλη και του Γιαννάκη, αλλά και ο Λιβέρης Ανδρίτσος, ο άνθρωπος που ευστόχησε στις πιο κρίσιμες και δύσκολες βολές του τελικού το 1987 (αυτές που τον έστειλαν στην παράταση), ήταν συμπαίκτες, φίλοι και συνοδοιπόροι σε εκείνη την επιτυχία που έβαλε τις βάσεις της εξέλιξης... Μπερδευτήκατε; Ισως να είναι λογικό, διότι αυτό που συνέβη πριν από ακριβώς 40 χρόνια, στο κλειστό του Σπόρτιγκ, δεν είχε ποτέ τη λάμψη των επόμενων επιτυχιών. Διαβάστε λοιπόν, καλοί μας φίλοι...  


Τότε, ο σπόρος του μπάσκετ που άρχισε να πέφτει ολοένα και πιο συχνά στα ακαλλιέργητα ελληνικά χωράφια, γέννησε δώδεκα ...σπόρους (ηλικιακά) που τα έβαλαν με τα θηρία και με την άριστη καθοδήγηση από τους προπονητές μέντορες της εποχής κι εντεύθεν, τον Θόδωρο Ροδόπουλο και τον Κώστα Αναστασάτο, κατέκτησαν την κορυφή της Ευρώπης...   Ναι, δεν πανηγύρισαν το χρυσό μετάλλιο, που εν τέλει κατέληξε στη Ρωσία του Μπελοστένι και του αγαθού γίγαντα, Τκατσένκο, αλλά το ασημένιο μετάλλιο σε εκείνη τη διοργάνωση ισούται με όλες τις επιτυχίες του κόσμου. «Μέχρι που φτάσαμε να στεναχωρηθούμε λίγο επειδή στον τελικό πιστέψαμε ότι μπορούσαμε κάτι παραπάνω. Αλλά μάλλον φοβηθήκαμε» θυμάται ο Μέμος Ιωάννου. Αρχηγός εκείνης της ομάδας των 15χρονων και των 16χρονων παλικαριών, που όσο μπόι τους έλειπε, τόσο μεγάλη καρδιά είχαν, ήταν μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες της δεκαετίες του '80, όταν η τηλεόραση άρχισε να μπαίνει στα γήπεδα του μπάσκετ και στα σπιτικά των Ελλήνων... Ηταν ο Γιάννης Τσουμής, παίκτης του Ηρακλή, αλλά η ...αρχηγάρα της Εθνικής Παίδων του '75, που πρόσφερε στην Ελλάδα την πρώτη μεγάλη επιτυχία σε εθνικό επίπεδο. «Είμαι ευτυχισμένος που καταφέραμε να συναντηθούμε όλοι μαζί, εδώ, σε αυτό το γήπεδο» μου είπε ο γκαρντ του Γηραιού και του ΠΑΟΔ στα ...μπασκετικά γεράματα, με τον οποίο σημείωσε 1104 πόντους σε 53 αγώνες στην Α2... Ο Γιάννης Τσουμής, μαζί με τον Βασίλη Αγραφιώτη ήταν οι πρωτεργάτες του reunion. «Η δική τους χαρά που τους βλέπω να χαμογελούν, είναι η δική μου χαρά» είπε συγκινημένος ο δικός μας αγαθός γίγαντας, ο Βασίλης (ένας είναι ο Βασίλης εκείνης της ομάδας). Ο Αγραφιώτης... Χωρίς να το ξέρει ο ίδιος, λίγο νωρίτερα, ο Παναγιώτης Γιαννάκης έλεγε μπροστά στα μικρόφωνα... «Ρε Μέμο» μιλώντας στον Ιωάννου... «Θυμάσαι εκείνη το κάρφωμα του Βασίλη; Ηταν ο μοναδικός που κάρφωσε στη διάρκεια ενός αγώνα και θυμάμαι ότι αυτό το κάρφωμα μας είχε δώσει τρομερή ώθηση. Σε όλους μας... Κάποιοι καρφώναμε στο ζέσταμα, αλλά στο παιχνίδι... Χα... Ούτε να το σκεφτούμε. Κι ο Βασίλης το έκανε». Ο Μέμος δίπλα του γελούσε. Αν ο Βασίλης (ένας είναι ο Βασίλης) το άκουγε,ψ ίσως να δάκρυζε από την ανατριχίλα. Ετσι είχε μάθει, αυτός ήταν ο ρόλος του... Να μπαίνει στη θέση του Κώστα Μπατή, να κοιτάει στα μάτια παρά το χαμηλό ύψος του τα «τέρατα» των αντιπάλων ομάδων και να προσπαθεί με το πείσμα του, όσο και την απίστευτη δύναμή του, να ισορροπήσει την έλλειψη ύψους... «Εγώ ήμουν αλλαγή πάντα. Αλλά θα έλεγα χρυσή αλλαγή» είπε και γέλασε, ο (ένας είναι) Βασίλης Αγραφιώτης, τον οποίο μόνιμα θα τον ακολουθεί μία απίθανη ιστορία... «Επαιζα μπάσκετ τότε στο ΒΑΟ, αλλά η ομάδα της Πάλης χρειαζόταν έναν αθλητή για να πάρει ένα βαθμό σε μία συγκεκριμένη κατηγορία πάλης. Ετσι κατέβασαν εμένα... Που να ήξεραν κι εγώ κι αυτοί, ότι θα έπαιζα τελικά 7 αγώνες και θα κατακτούσα το πανελλήνιο πρωτάθλημα με ισάριθμες νίκες με πτώση και χωρίς να χάσω ούτε ένα βαθμό;». Υποσημείωση: Ο Βασίλης δεν είχε πάρει ποτέ μέρος σε αγώνα πάλης.  


«Ρε Βασίλη, αυτό το κάρφωμα, δε θα το ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου» φώναξε τουλάχιστον δύο φορές ο Κώστας Μπατής, ο μοναδικός ψηλός εκείνης της ομάδας που έπαιζε με τέσσερις κοντούς και ημίψηλα σχήματα  (σας θυμίζει κάτι άραγε;). «Μιλάμε για πολύ ξύλο, αλλά όταν είχε να αντιμετωπίσεις τέτοια θηρία των 2.10 και των 2.15 έπρεπε με κάποιο τρόπο να σταθείς» είπε ο Μπατής (συνάδελφος πια), που είχε κερδίσει τα εύσημα νωρίτερα από τον Παναγιώτη Γιαννάκη... «Αν δεν είχαμε τον Κώστα... Ηταν μόνος τους και τους έπαιρνε και τους σήκωνε». Η Ελλάδα πήγε αήττητη στη δεύτερη φάση, όπου απέκλεισε αρχικά το Βέλγιο στους «8», κι εν συνεχεία κλήθηκε να παίξει με την  υπερδύναμη της εποχής, την (ενωμένη) Γιουγκοσλαβία του αέρινου και σπουδαίου, Βίλφαν... «Ζήσαμε πολύ μεγάλες στιγμές εκείνες τις ημέρες και προσωπικά δε περίμενα ότι θα είμαι στην ομάδα» αναπόλησε ο Κώστας Μαγκουνής, πατέρας του Σπύρου, που κάνει καριέρα στο μπάσκετ, έχοντας αγωνιστεί στην ΑΕΚ, το Αιγάλεω και τώρα στον Φάρο. Λιγο πριν τον τελικό... «Είδα τον Τκατσένκο να παίρνει ένα ροδάκινο, να το βάζει ολόκληρο στο στόμα και να φτύνει μετά από λίγο το κουκούτσι. Είπα μέσα μου, μα πως θα τους κερδίσουμε αυτούς;» θυμήθηκε με στεντόρειο γέλιο ο Θοδωρής Ροδόπουλος, ο πρωτομάστορας τη ομάδας, που... «Επαιξε ένα στυλ μπάσκετ, που αργότερα το αντέγραψαν πολλές ομάδες. Είχε εξαιρετικής ποιότητας παίκτες, που εφάρμοσαν ένα πολύ γρήγορο πάσινγκ γκέιμ». Ο Κώστας Αναστασάτος, ακριβώς δίπλα από τον κόουτς Ροδόπουλο, τόνιζε... «Μπαίναμε στα παιχνίδια και ήμασταν πολύ καλά διαβασμένοι. Παρακολουθούσαμε τις κινήσεις των αντιπάλων και προσπαθούσαμε να χτυπήσουμε στις αδυναμίες τους». Αυτό που αμέλησε να πει ο Κώστας Αναστασάτος και το αποκάλυψε ο Γιάννης Τσουμής, υπενθυμίζοντας ότι κάθε μεγάλη επιτυχία χρειάζεται και μία μικρή δόση από ελληνικό δαιμόνιο, ήταν ότι... «Προσπαθούσαμε να έχουμε εικόνα από τους αντιπάλους μας. Σε μία προπόνηση λοιπόν, ο Κώστας Αναστασάτος είχε βρεθεί στις εξέδρες του Σπόρτιγκ για να παρακολουθήσει την προπόνηση της Ισπανίας. Για να μην το καταλάβουν, είχε πάρει μία εφημερίδα, όπου στην πρώτη σελίδα είχε ένα μεγάλο σκορ 0-0 από κάποιον αγώνα ποδοσφαίρου που είχε γίνει την προηγούμενη. Μόνο που στο κέντρο των μηδενικών ο Αναστασάτος είχε κάνει δύο τρύπες για να βλέπει την προπόνηση των αντιπάλων». 


Ηταν κι αυτά στο πρόγραμμα μίας ομάδας που έπρεπε να υπερβάλει εαυτόν για να διακριθεί. «Είχαμε τρομερή πίστη και θέληση, μα πάνω απ'όλα είχαμε καταπληκτική παρέα» είπε ο Κώστας Κακογεωργίου παίκτης του Παναθηναϊκού τότε... Στην πραγματικότητα, δε βρέθηκε ούτε ένας παίκτης που να μη θυμηθεί την απίστευτη ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο κλειστό του Σπόρτιγκ... «Ειδικά όσο περνούσαν τα ματς και ο κόσμος καταλάβαινε ότι μπορούμε να πετύχουμε κάτι σημαντικό» όπως είπε χαρακτηριστικά ο Παναγιώτης Γιαννάκης... Και στον τελικό με τη Ρωσία... «Μου προκαλεί συγκίνηση, αλλά και μία μικρή νοσταλγική θλίψη η εικόνα του γηπέδου, διότι εγώ ήμουν που πήρα ένα κρίσιμο σουτ στο τέλος και αστόχησα, ενώ θα μπορούσα να το είχα βάλει και να κερδίσουμε» λέει ο Κώστας Χρυσικάκης, γέννημα θρέμμα του Σπόρτιγκ... 


«Ας είμαστε ειλικρινείς... Οι Σοβιετικοί ήταν καλύτερη ομάδα από εμάς και δίκαια νίκησαν. Και μόνο που πήγαμε στο τελικό, κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο, ήταν μία τεράστια επιτυχία για την Ελλάδα» παραδέχεται ο Παναγιώτης Αλεξανδρής, μετέπειτα γενικός διευθυντής του Αμαρουσίου, όπου... «Το πρώτο πράγμα που έκανα όταν ο Βωβός με έβαλε σε αυτή τη θέση, ήταν να φέρω τον Παναγιώτη Γιαννάκη ως προπονητή». Σχέση ζωής!!! Από τα μικράτα τους! Πολλά... Πραγματικά πολλά. Εικόνες, σκέψεις, συναισθήματα πεπεφρασμένα σε ένα reunion που δεν είχε επίσημη ομπρέλα, αλλά ανθρώπινη διάσταση και νοσταλγικό κίνητρο. Μόνο ο Δημήτρης Καλπάκης έλειψε από το ανατριχιαστικό ραντεβού των ανθρώπων, που υπέγραψαν το μπασκετικό dna του ελληνικού μπάσκετ, το οποίο στην πορεία αποδείχθηκε περίτρανα ότι υπάρχει. Μετά από τις αναμνηστικές φωτογραφίες, πήραν όλοι το δρόμο τους για το «Δια χειρός» του Ντίνου Αγγελίδη, το εξαιρετικό εστιατόριο που βρίσκεται λίγα βήματα πιο πάνω από το κλειστό του Σπόρτιγκ. Εκεί, τα γέλια δεν σταμάτησαν. Και τα φώτα δεν έσβησαν, κι ούτε πρόκειται. Αυτό που έκαναν τα παιδιά του '75, αποκλειστικά και μόνο από ιδιωτική πρωτοβουλία και χωρίς τη βοήθεια των θεσμών σήμερα, δεν θα σβήσει ποτέ ως συναίσθημα. Ούτε φυσικά η επιτυχία που έκαναν στο κλειστό του Σπόρτιγκ κόντρα σε Θεούς και Δαίμονες. Για αυτό και ισοβίως θα τους ευχαριστούμε. 



18 κλικ από το Β.Στόλη

πηγή basketnews.gr




















Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

VIDEO ΑΟ ΠΕΥΚΗΣ-ΑΟ ΣΠΟΡΤΙΓΚ



VIDEO Δηλώσεις ΑΟ ΣΠΟΡΤΙΓΚ-ΟΚΑ ΑΡΚΑΔΙ ΡΕΘΥΜΝΟΥ



Reunion για την τάξη του ’75

πηγή basketnews.gr


Σαράντα χρόνια πέρασαν από τότε που η εθνική ομάδα παίδων κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα και η παλιοπαρέα ξανασμίγει αύριο (Δευτέρα 2/3) στις 8 μ.μ.. Το ραντεβού τους είναι –πού αλλού;- στο γήπεδο του Σπόρτιγκ.

Εκεί όπου έγραψαν μία από τις ωραιότερες σελίδες της καριέρας τους. Εκεί αύριο και αργότερα σε ταβέρνα, θα αναπολήσουν μαζί με τους προπονητές τους Κώστα Αναστασάτο, Θόδωρο Ροδόπουλο και όσους ήταν κοντά τους τότε, τις πιο όμορφες στιγμές των εφηβικών τους χρόνων.
Με τη σειρά όπως είναι στην παραπάνω φωτό, ο Κώστας Μπατής (ΠΑΟ), ο Στέλιος Πλωμαρίτης (Έσπερος Θ.), ο Βασίλης Αγραφιώτης (ΒΑΟ), ο Παναγιώτης Γιαννάκης (Ιωνικός Νικ.), ο Κώστας Μαγκουνής (Αιγάλεω), ο Λιβέρης Ανδρίτσος (Έσπερος Καλ.) και κάτω: ο Δημήτρης Καλπάκης (Αναγέννηση Θ.), ο Παναγιώτης Αλεξανδρής (Ολυμπιακός), ο Κώστας Κακογεωργίου (ΠΑΟ), ο Μέμος Ιωάννου (ΠΑΟ), ο Γιάννης Τσουμής (Ηρακλής), ο Κώστας Χρυσικάκης (Σπόρτιγκ), αλλά και ο Παναγιώτης Καγκίδης (Σπόρτιγκ), που αποκλείστηκε την τελευταία στιγμή και τους συνάντησε αργότερα στην ομάδα των εφήβων, θα έχουν πολλά να θυμηθούν από τους πέντε αγώνες της τελικής φάσης (Πορτογαλία 69-37, Ισπανία 65-51, Σουηδία 68-47, Βέλγιο 78-72, Γιουγκοσλαβία 77-67 και τελικός με Σοβ. Ένωση 61-64), στο αδιαχώρητο από κόσμο γήπεδο των Πατησίων. 

Αυτή η ομάδα των γεννημένων το 1958 και ’59, έσφυζε από ταλέντο και ο ημιτελικός με τη Γιουγκοσλαβία με τον Δημήτρη Καλπάκη να σημειώνει 29 πόντους και τον Βασίλη Αγραφιώτη να καρφώνει στο καλάθι των «πλάβι», όπως και ο τελικός με το πάθος των Γιαννάκη, Τσουμή να ξεχειλίζει, θα μείνουν αξέχαστοι.
Για το αυριανό reunion μη νομίζετε ότι η πρωτοβουλία ανήκει στην Ομοσπονδία ή σε κάποιο άλλο φορέα του μπάσκετ. Το διοργάνωσαν τα ίδια τα παιδιά με προτροπή των Θεσσαλονικέων Βασίλη Αγραφιώτη και του Γιάννη Τσουμή, που πάντα ήθελαν να ξανασυναντηθούν όλοι μαζί, όπως και τότε που είχαν δεθεί και είχαν δημιουργήσει μία όμορφη παρέα.

Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2015